Remon –Reiziger in de Ruimte; Wijding en Instructie in de ware Godgeleerdheid. Vervolg van deel 10 A.

MIJN LIEVE VRIENDEN, ZUSTERS & BROEDERS OP AARDE, IK, WAPPA VAN PLUTO, MAG U OVERDRAGEN AAN VOOR MIJ; DE MEESTER DER MEESTEREN: ARIADNE, VOOR U; UW GOD VAN DE AARDE.

-- God Spreekt -- -- ZO ONTSTOND DE EERSTE MENS UIT MIJ ONTSPROTEN -- … … … Wat uit liefde voortkomt, zal alleen maar liefde zijn. Dat zegt een man tot een vrouw, dat zegt een vrouw tot een man. Wat uit liefde voortkomt, kan alleen maar liefde zijn. Wat uit vrede voortkomt zegt de Meester tot de leerling; kan alleen maar vredig zijn. En nooit in de evolutie kan er iets veranderen aan liefde, aan vrede. Misschien is het dat, wat de mens wanhopig doet verlangen naar liefde, wat de mens wanhopig doet verlangen naar vrede. Immers, dat wat ge zijt en niet dat wat ge zelf gecreëerd hebt, maar dat wat ge zijt, een stukje van het grote geheel. De ziel is door Mij, Ariadne, in liefde geschapen. Dat wat ge bent zijt dezelfde vrede, dezelfde stabiliteit als die zich in Mij bevindt. Er is geen andere mogelijkheid. Maar eenmaal afgescheiden kunt ge de vergelijking maken tussen de ouders en het kind.

U, MIJN KINDEREN… U, Mijn kinderen, Ik heb u lief. Gij, Mijn kinderen, gij zult Mij liefhebben; maar met dat verschil, Ik u, elk uur, elk ogenblik; u Mij, wanneer u Mij nodig hebt. Anders vervloekt of vergeet gij Mij. Dat doet het kind tegen de ouders, het kind beklaagt zich over de opvoeding. Het kind roept ach en wee tegen elk die het horen wil. Maar het kind doet dat teneinde zelfstandig te worden, zich los te wringen van de bron, van geboorterecht, van leven. Het kind heeft een eigen karma gekozen teneinde de eigen taakstelling in te vullen. Het kind… , ach, welke ouders vergeven niet het kind. Ik, Ariadne, Ik heb u gegeven al wat Ik had. In de relatie die Ik had met de Logos Moeder Aarde van uw planeet, die in eerste instantie de eindverantwoordelijkheid bezat (tot eind Atlantis) een verbond, daardoor ben Ik Mij gaan interesseren in dat wat de Aarde voortbracht. Zelfbeschikking, eigen wilskracht, vermenigvuldiging.

“En zie, Ik zag” dat dat wat de Aarde voortbracht, gekoppeld was aan de Aarde en in continuïteit bezig was zichzelf te verbeteren, te vervolmaken. Het had geen tijd voor de ander, zelfs niet voor dat met wie men tot fusie of copulatie wilde komen. Copuleren was het doel, maar niet de ander leren kennen. Er ontstond een onderscheid tussen dat wat de Aarde bezat, de Logos Moeder Aarde -en dat wat Ik ben. Wij besloten samen met anderen in de na-Atlantische periode, dat Ik definitief gekoppeld zou worden aan de evolutie van de planeet Aarde.

Ik nam afscheid van Mijn moederbasis. Er was veel werk verricht, dus Ik wist wat de Aarde voortbracht; wat de mogelijkheden waren en de onmogelijkheden van het leven op Aarde. De afspraak was dat de Logos van uw planeet zou zorgen voor de planeet, de stratosfeer, de aura en het bewustzijn van de planeet. Daarnaast zou zij collectiviteit, broederschap, onder alle omstandigheden teweegbrengen. Mijn taak zou zijn Mijzelf te splitsen en dat wat uit mij verwijderd werd te laten aangroeien. Zo ontstond de eerste mens, uit Mij ontsproten.

MET MOEDER AARDE SLOOT IK EEN VERBOND… Het was een experiment, tot die mens de behoefte aan een ander naar buiten bracht. En Ik wist dat het niet goed was dat de mens alleen was. Ik begreep niet waarom, maar Ik voldeed aan de vraag van de Aarde. En de mens had zichzelf gevonden. De mens had Mij niet meer nodig om zich te vermenigvuldigen, immers toen er meerderen waren vermenigvuldigde men de eigen soort. Men vergat Mij… Langzaam maar zeker ontstond een nieuwe vorm van leven. Steeds meer en steeds meer splitste Ik Mij, werden zielen geboren, steeds meer en steeds meer voelde Ik Mij verantwoordelijk. Telkens als een stoffelijke kloon (lichaam) geboren werd, voelde Ik Mij geroepen de kloon te bezielen. En navenant en in verhouding, werden evenveel zielen geboren als er lichamen gemaakt werden. Langzaam maar zeker in de evolutie moest Ik de mensheid loslaten.

Met Moeder Aarde sloot Ik een verbond. De uitbreiding van het verbond dat er was, maar tegelijkertijd een totaal andere dimensie inhoudende, namelijk: de mens kon voor zichzelf zorgen wat betreft leven en dood aangaande het stoffelijke. Dat wat te maken had met het innerlijke, de bezieling, zou Mijn taak worden. Later, veel later zelfs zou men spreken over bewustzijn en spiritualiteit, over Godgeleerdheid, over de zin van het leven. Maar in den beginne was de mens gelijk aan Mij -en Ik wilde zijn gelijk aan de mens, de mens begrijpen, het leven op Aarde volgen. En in die structuur nieuw leven geboren laten worden. Eénmaal slechts, heeft Mijn Heer en Mijn Meester, de Omnicreativiteit, Mij teruggeroepen en zonder woorden dat wat Ik deed opgedragen te continueren: steeds opnieuw, voor het bezielde, het levende op Aarde te zorgen. Vanaf dat moment zou het leven op Aarde uit Mij geboren worden. Vanaf dat moment zou de verpakking, het omhulsel van de mens, door de mens zelf gecreëerd worden. Aldus geschiedde. Korte tijd was er tussen de collectiviteit der mensheid en Mij, harmonie en liefde.

ER WAS GEEN SCHULD… Over de na-Atlantische periode is weinig of niets overgedragen aan uw wereld. Vele kosmische en geestelijke leraren weten niets, of hebben het verbod gekregen te spreken over de na-Atlantische periode om u als mens te beschermen. Want in die periode zijt ge (ook) begonnen de kiem te leggen voor vernietiging, oorlog en haat. Ofschoon toeval niet bestaat, zou Ik het toeval willen noemen, dat de mens in de na-Atlantische periode verhardde en Ik daardoor de taak kreeg een overkoepelende functie op Aarde in te vullen. De verharding van de mens zorgde voor het tenondergaan van Atlantis. Er was geen schuld, hoewel velen zich schuldig gevoeld hebben, waaronder de leider der leiders, Ankhmania. Er was geen schuld. Immers door de miljoenen mutaties was een ras ontstaan dat maar één richting kon invullen: destructie van zichzelf en vernietiging. Want elk kosmisch verlangen, elk geestelijk verlangen om boven het stoffelijke uit te stijgen, kon alleen worden ingevuld door het stoffelijke te vernietigen. Zo ontstond de eerste vorm van oorlog, oorlog in hetzelf, in de mens zelf, een oorlog tussen geest en stof. De ziel herinnerde zich zijn afstamming, of ten minste dat hij deelgenoot uitmaakte van het grote geheel. Het lichaam herinnerde zichzelf alleen maar de ontwikkeling op Aarde, dat wat de ouders of anderen hem voorhielden. Dat wat het leven bij hem binnenbracht. De mens trad in trilling met zichzelf.

ER IS GEEN ALLEENRECHT, SLECHTS HET VERBOND DAT WIJ SLOTEN… En gaande de evolutie vanuit de na-Atlantische periode, de Egyptische periode en later, ontstonden vele stromingen en richtingen van bewustzijn. Oosterse en westerse religies, ook zij splitsten zich op. Het boeddhisme splitste uit in het hindoeïsme, in jaïnisme en vele andere stromingen. Het christendom viel uiteen in het katholicisme en protestantisme, HET JODENDOM, DAT HET ALLEENRECHT OPEISTE. ER IS GEEN ALLENRECHT, ER IS SLECHTS HET VERBOND DAT WIJ SLOTEN, HET VERBOND SAMEN ÉÉN TE ZIJN. Want in Mijn Bewustzijn, in Mijn Wijsheid misschien, samen met de herinnering aan Mijn moederbasis, de Omnicreativiteit, wist Ik dat er maar één mogelijkheid was om Mijn taak naar behoren te vervullen. Mijzelf te splitsen, te delen en te helen. Dat betekent een voorbeeld zijn voor u. Immers wanneer ge weggeeft, zult ge zelf nooit te kort komen. Dat is de symboliek achter de Hoorn des Overvloeds. Wanneer ge geeft om niet, zult ge niets tekort komen. Wanneer Ik Mij splits en zielen als u geboren laat worden, zoals Ik u eens geboren liet worden, zal Ik u een kort moment vasthouden. Een kort moment is niet meer dan een ademtocht. Dan heb Ik u losgelaten, in stilte, zonder woorden. Dan heb Ik u de woorden achterna gestuurd: “Gaat heen… verlaat Mij… zoals Ik Mijn moederbasis verliet en keer terug in Mij met veel ervaringen. Keer terug in Mij met wijsheid.” Wanneer alle stukjes terug zullen keren in De Bron, zal Ik een biljoen maal een biljoen maal sterker zijn. En Mijn terugkeer in de Omnicreativiteit, zal de kracht van de Omnicreativiteit vergroten.

MAG IK, UW GOD, U VRAGEN… Maar kracht is een woord van uw wereld, kracht betekent in de letterlijke betekenis een samenbundeling van energie. Liefde is een energievorm, vrede is een energievorm. Het magnetisme van de Aarde is een energievorm, wijsheid is een energievorm. Want wijsheid betekent alle stukjes van kennis bij elkaar kunnen houden, op de juiste volgorde in elkaar of achter elkaar laten passen. Want dezelfde hoeveelheid informatie en er niet mee kunnen omgaan, veroorzaakt krankzinnigheid. De mens, ook u, maar ook vele anderen op uw wereld, zij hebben zich steeds gesplist, zoals Godsdienst en religie zich splitsten. Zo heeft de mens zich gesplitst in eerste instantie tot de bijna huidige vorm en de aap. De aap dacht superieur te zijn aan de mens en de mens dacht superieur te zijn aan de aap. Er is geen superioriteit waar liefde bestaat, WAAR VREDE IS -EN NIET WAAR VREDE HEERST- WANT DAT IS EEN MACHTSVERHOUDING.

Waar vrede bestaat zullen energieën samenvloeien, zal dat wat daar aanwezig is tot een integrale fusie komen. Een fusie van de transmuterende vlam, een fusie van een kosmisch verlangen terug te keren naar huis. Mag Ik, uw God, u vragen… hoe vaak ge in uw huidige leven en al uw eerdere incarnaties, één of meerdere malen het gevoel gehad hebt van heimwee, terug te keren naar huis. Soms, temidden van een religie, temidden van een Godsdienst, heel even het gevoel thuis te zijn, te hebben ervaren. Omdat daar liefde, liefde was, omdat daar vrede, vrede was. Omdat daar elk individu, ongeacht zijn ras, zijn huidskleur, zijn taal, zijn voedingsbodem of karakter, maar bovenal ongeacht zijn bewustzijn gelijkgesteld werd aan de ander. Dat is thuiskomen, dat is thuis zijn, dat is wat ge mist als ge het huis van de ander binnentreedt (op Aarde).

MIJN STIEFZOON… DOOR U GENOEMD; ‘CHRISTUS JEZUS,’ MIJN BROEDER VAN VENUS… HIJ DIE MIJ ZIJN VADER NOEMDE, ZIJN HEER & MEESTER.

Hij sprak over Zijn ouderlijk huis, over uw huis, uw thuis, wat Hij u zou bereiden; het was slechts één van de vele voorbeelden. Daar waar ge thuis zijt zal de trilling van uw ziel in harmonie met het oneindige, dus ook in harmonie met het lichaam dat ge hebt, treden. Geloof in betere tijden is fatalistisch, want ge maakt uzelf afhankelijk. Vele mensen hebben woorden gesproken als: “Ik geloof in God, de Almachtige Vader, Schepper van Hemel en Aarde,” woorden die woorden blijven, maar geen begrip, geen bewustzijn in zich dragen. Men maakt zich afhankelijk van Mij. Afhankelijkheid van Mij, zou betekenen dat wanneer de aardbewoners afhankelijk waren van Mij, Ik zolang de schepping duurt op Aarde, nooit terug zou keren naar Mijn moederbasis. Dat is in kosmisch bewustzijn vertaald nooit mogelijk. Elk individu, ook u, ook de uwen, ook Moeder Aarde, ook Ik en elk individu waar ook in het Universum, heeft zijn eigen keuze te maken, heeft een eigen beslissingsrecht, heeft een eigen wil. Jezelf afhankelijk maken betekent de eigen wil overleveren aan de ander. De keuze van karma en het beslissingsrecht afstaan. Maar ook dat hebt ge niet gedaan, ge hebt uzelf afhankelijk gemaakt en wilde toch uw eigen uitspraken onderbouwen.

HET IS UW GOED RECHT OM MIJ TE VERDOEMEN… De mens heeft zich in de loop van de evolutie miljoenen jaren lang afgodsbeelden gebouwd. Beelden die Mijn Beeld en Mijn Gelijkenis zouden moeten evenaren. Die slechts waren bedoeld de macht, zonder spiritualiteit, de macht zonder liefde te versterken. En macht zonder liefde en macht zonder vrede, staat aan het begin van dualiteit en oorlog. Het is uw goed recht om Mij te verdoemen, het is uw goed recht om Mij te ontkennen, het is uw goed recht om uzelf afhankelijk te maken van Mij, door een gebed, een contemplatie, een meditatie. Maar het is ook uw goed recht om een gelijke te willen zijn met Mij, Ariadne. Gelijk in bewustzijn, gelijk in liefde, gelijk in vrede.

Het is uw eigen vrije wil die u dit leven heeft doen invullen. Vele, vele anderen zijn er aan voorafgegaan. Vele malen hebt ge keuzes gemaakt, soms als ziel, soms als mens. Vele malen hebt ge getracht Mij te evenaren. Maar ge hebt zelden of nooit beseft, dat wanneer ge wilde zijn als Ik, dat ge dat niet samen met, noch ten koste van anderen kon doen. De weg naar het zelf, de weg naar het licht in uzelf, betekent een weg van vrede bewandelen, een pad vol liefde daarover uitstrooien. Zo hebt ge een dubbele weg, een weg van liefde, een weg van vrede. Als dat uw weg is, zult ge zijn als Ik, zal de schepping uit uzelf naar buiten kunnen treden. De schepping, zoals de schepping betaamt te zijn, is eerst de basis, de ziel, de geboorte van een ziel op astraal, kosmisch of intermenselijk vlak, (die) zal vooraf moeten gaan aan de geboorte van een mensenkind (op Aarde).

HET IS DWAAS OM DE WAPENS TE ZEGENEN… Vele malen hebben priesters of hogepriesters de woorden: “Ken uzelf” uitgesproken. De woorden “Ken uzelf” staan gegraveerd aan de voorhang van een tempel als symboliek. Wanneer ge door de voorhang naar binnen gaat, zult ge uzelf moeten kennen alvorens ge bidt voor anderen, alvorens ge smeekt om genade of kracht. Maar het is zinloos om genade te smeken, om na het verlaten van de tempel het zwaard weer op te heffen. Het is dwaas om de wapens te zegenen, maar het is nog dwazer wanneer de mens zegt te geloven, terwijl hij diep in zijn hart zijn eigen weg uitstippelt die leidt tot zelfvernietiging. De vervolmaking van hetzelf, is het geboren laten worden van energie.

Dat betekent liefde vermenigvuldigen, het lichaam helen, DE DODEN OPROEPEN, amputaties herstellen: in de tegenwoordige tijd, de weg van geneeskunst. Maar het is dwaas de vorm te helen als het bewustzijn niet aan de veranderde vorm wordt toegevoegd. Het bewustzijn, dat de ervaring van de amputatie, het leerproces eruit voortkomend en de ervaring van het helen, niet in zich draagt. Het blijft een volgeling, het blijft een kloon, pas dan wanneer ge geleerd hebt, kunt ge zijn als Ik. Schepping in spiritualiteit, schepping in kosmologie, schepping in intermenselijk bestaan, liefde en vrede naar buiten brengen; nooit aflatend, altijd aanwezig. Dat is iets anders, dan één enkele daad waaruit een biologisch nageslacht ontstaat waarin ge nauwelijks invloed, noch koerscorrectieskunt toevoegen. Immers het bewustzijn zit in het versmelten, het bewustzijn zit in het delen van liefde, het vermenigvuldigen van vrede. Dat, wat daaruit voortkomt, kan alleen maar liefde zijn. Wat uit liefde voortkomt zal alleen maar liefde zijn. Wat in vrede ontstaat aan denken, aan voelen, aan bewustzijn, zal in vrede worden uitgewerkt.

Remon: de kerkvorsten hebben daar later bewust en weloverwogen van gemaakt; ”Gij zult de doden NIET oproepen.” Dit om het instituut kerk niet overbodig te maken. God zelf zegt hier zoals het is en doelt op mediamieke contacten tussen hemel en Aarde die voor beide werelden een belangrijke functie hebben. Terug naar God.

… MENSEN, DIE ZICHZELF AANSTELDEN IN MIJN NAAM… Woorden als haat of vernietiging heb Ik aanmoeten leren, om haat en vernietiging te begrijpen. Het begrip is gelijk aan de amputatie en de ervaring van de heling, Ik heb eruit geleerd, dat de mensheid nog meer liefde, nog meer vrede zal verlangen. Pas in de latere Egyptische periode, heb Ik iets toegevoegd aan elke ziel die geboren wordt, namelijk een nog sterkere behoefte aan warmte, aan liefde, aanhankelijkheid en vrede. “Gaat heen; ontwikkel het zelf, heb een eigen mening, herinner je Mij, doe als Ik en keer terug in Mij met wijsheid,” bleek niet te werken. Hoe verder de ziel van Mij af was, hoe meer incarnaties waren ingevuld, des te sneller men Mij vergeten was. De mens verhardde in zichzelf, voldeed aan ziekteprocessen, aan stormen van revolutie en evolutie. En toch… tijdens de evolutie waren er op KOSMISCH NIVEAU en op ASTRAAL NIVEAU, kosmische en geestelijke leraren.

OP AARDS NIVEAU, WAREN HET SLECHTS MENSEN DIE ZICHZELF AANSTELDEN IN MIJN NAAM… MAAR MIJ NIET KENDEN…

Mij ook veelal niet kennen wilden, omdat hun eigen keus een totaal andere was dan vrede, liefde, geestelijke eerlijkheid en schepping. De kosmische en de geestelijke leraren ontwikkelden zich tot broederschappen, broederschappen van licht en liefde. Licht was nodig om liefde waar te nemen, te tonen en kenbaar te maken aan de harten der mensen. Zo ontstond de Witte Broederschap, zo ontstonden dat wat ge engelen noemt, of dat wat ge lang geleden “de Veerman” noemde. De veerman aan wie ge de munt betaalde; in vrije bewoordingen betekende dat geen munt in goud, maar bewustzijn, liefde, vrede. Om liefde en vrede te tonen, dan zette de veerman u over naar Mijn buikholte en was men teruggekeerd vol wijsheid en bewustzijn.

Remon; “De veerman” is gekoppeld aan een andere naam, die van de “Kajaks,” het hoge kosmische collectief van onder andere de zielen van de indianen, zij hanteren altijd hun herkenningcitaat die hun toegang geeft om ons te spreken op Aarde tijdens onze kosmische sessies, ik citeer: ”Wij zijn de Kajaks, de Kajaks die wij zijn. Wij zijn de Kajaks. Betaal uw munt, zie ons niet aan, zodat ge niet weet wie wij zijn, wij brengen u van de ene oever van het leven naar de andere oever (dimensie). Wij zijn de Kajaks, de Kajaks die wij zijn, wij zijn de Kajaks, de Kajaks zijn wij, wij zijn de Kajaks, betaal uw munt aan de Kajaks die wij zijn.” Terug naar onze God.

IK HEB MIJN TAAK VOLBRACHT… Het leven op uw wereld is op dit moment een leven van wanorde (Remon; uitspraak in 1997, het Saturnus jaar, waarin veel op zijn plaats gaat vallen). Een leven zonder hoop voor velen, op zoek naar het licht in de duisternis. Een leven vol degeneratie, op zoek naar de bron die jeugd heet. Het leven voert naar een climax. Men voert oorlogen, vanuit de gedachte: de overwinnaar zal ook straks overwinnaar zijn wanneer het licht doorbreekt over de Aarde. Maar… Mijn kinderen, niet Ik, niet Ik zal u verlichten, Ik heb Mijn taak volbracht, Ik heb u geboren laten worden en dat zal Ik in deze of andere vorm steeds blijven doen. Maar Mijn Licht dat Ik aan u overdroeg, zult ge zelf moeten terugvinden daar waar ge het verloren zijt in uzelf.

Dat zal de climax van het bestaan op Aarde kenmerken. Dat wat zich op astraal niveau bevindt zal op Aarde nederdalen, de harten der mensen zullen vervuld worden met dat wat ge de geest zult noemen. De geest die waakt over de wateren en het land en al wat er op leeft. Wanneer uw hart vervuld zal zijn met die geest, zal licht uw lichaam vullen. Want in het voorportaal van het leven ligt opgeslagen, dat, in de tijd die voor u ligt elk individu het recht heeft, het geboorterecht heeft, zijn eigen karma te openen. Dat wat het gevolg is van dat openen is in trilling treden met Het Licht, is in trilling treden met Mij, Ariadne. Ge zult symbolisch in Mijn linkerhand plaatsnemen, symbolisch zal Ik met Mijn rechterhand, Mijn Heer en Mijn Meester; de Omnicreativiteit, vasthouden. Wij zullen samen één zijn, één vorm, één lichaam, één bewustzijn. Al, wat dat licht niet kan vasthouden, die warmte niet als positief aanvaardt, zal Ons loslaten. Zo ontstaat (uiteindelijk) een Ring van Licht, zo ontstaat een broederschap, die door velen geestelijk, spiritueel of astraal genoemd zal worden. (Remon; een “Ring van Licht” is een astraal collectief van engelen, van hoger bewuste zielen in de astrale wereld).

Maar… u, Mijn kinderen en Ik, zullen weten dat het de kosmische samenhang der dingen zal zijn, een sterwerk, waarin u, Mijn kinderen en Ik, het plan van de Omnicreativiteit, als Zijn Meesters zullen uitvoeren. Wij zullen het plan kennen, Ons eraan onderwerpen en dienen. Maar in dat plan ligt vrijheid van meningsuiting, vrijheid van wilsbeschikking. In dat plan ligt vrijheid van fusie, fuseren, samenvoegen of loslaten. Wij, die overblijven, zullen elk op onze eigen plaats in het Universum onze eigen taak invullen, een taak die geen moeite kost, want die houdt slechts de vermenigvuldiging in van dat wat Wij zijn, slechts de vermenigvuldiging zal betekenen van alle eerdere incarnaties van u, samengebracht in Mij.

EENS… ZIJT GE BIJ MIJ WEGGEGAAN… Eens… zijt ge bij Mij weggegaan, kort na uw geboorte (als ziel). Het was uw taak zelfstandig te worden gelijk Ik. Het was uw opdracht door Mij gegeven, te gaan, ervaringen op te doen en met die ervaringen indirect, maar onomstotelijk, het totale Universum te laten groeien. Vaak wordt de Aarde een vergeten planeet genoemd, ook is het zo dat de (mensheid van de) Aarde achterloopt in het kosmisch bewustzijn. Maar weet, dat u niet alleen, maar ook Ik, samen gewerkt hebben aan een unieke, bijzondere planeet, waarin Wij in tegenstelling tot anderen, met een groot respect voor de anderen, elk wezen zijn eigen verantwoordelijkheid en zijn eigen vrije wilsbeschikking hebben toegekend. Er was nooit dwang; dat wat geboren werd was nooit een logisch gevolg, want bewuste ouders kunnen als de daad van handeling (copulatie) niet in hetzelfde bewustzijn heeft plaatsgevonden, minder bewuste zielen creëren, ontvangen, een lichaam materialiseren. Maar de momentopname zal het debacle in de evolutie inhouden. Telkens hebben mensen zelfstandig gezegd –zoals Ik het telepathisch kanaal (het medium) heb horen zeggen– “niemand hoeft mij iets te vertellen,” die woorden waren zijn woorden. Maar Ik wil ze onderbouwen, niemand, niemand krijgt van u toestemming iets aan u over te dragen of in uw bewustzijn binnen te brengen wat buiten uw bevattingsvermogen, wat buiten uw bewustzijn valt. En het woord bevattingsvermogen is niets anders dan de afbakening die ge zelf tot stand bracht met uw eigen wil. Bewustzijn is niets anders dan wat ge zelf bereikt hebt na vele, vele incarnaties.

ER IS GEEN VERSCHIL TUSSEN MIJ & U… Sommige mensen op Aarde hebben in Atlantis geleefd, waren priester, of hogepriester. Ze zijn niets opgeschoten, zelfs teruggevallen in hun evolutie door de ik-vorm te verharden. Anderen, die tot het gewone volk in Atlantis behoorden, zijn langzaam maar zeker, gekomen tot een grote graad van bewustzijn. Voor velen van u (de cursisten, bezig met een college kosmisch leraarschap) is dit naar stoffelijke maatstaven de overtreffende trap op een aantal colleges. Denk niet dat het woord “kosmisch leraarschap” een overtreffende trap inhoudt, de leraar leert van de leerling, zoals Ik van u leerde. Dan kon er een spiegeling plaats hebben, een spiegeling van ziel tot ziel en Mij. Er is geen verschil tussen Mij en u. Zo er een verschil is op dit moment, komt dat omdat u in tegenstelling tot Ik, al uw energie, al uw kracht en bewustzijn gericht hebt op de ontwikkeling van het aardse, de materie. Mijn taak was zielen gelijk aan Mijn Bewustzijn geboren te laten worden. Weet dat gij bepaalt -en niet Ik; gij bepaalt -en niet Ik, wanneer ge terugkeert in Mij en Ik, Ons, aan de Omnicreativiteit zal aanbieden. Eens heb Ik u in stilte toegewenst: “Ga, en keer terug in Mij met al uw ervaring, keer terug in Mij met wijsheid.” Thans wens Ik u toe, los van de blijdschap, de liefde die in Mij is, u (de cursisten) langs deze weg te herontmoeten.

Doe wat ge doen moet, zijt zoals ge zijt. Want de weg die Mijn vriend Wappa van Pluto u beschreef zal nooit smaller worden. Maar de weg zal leiden tot in Mijn buikholte. Maar vergeet nooit dat het niet Mijn weg is, want Ik heb als taak De Bron te zijn, u hebt als taak tot De Bron te komen. Niemand is meer, alleen de taak is verschillend van elkaar. De dag is niet meer dan de nacht, beide zijn noodzakelijk, de dag voor activiteit, de nacht voor de rust. Want zonder de rust, zal activiteit snel zijn uitgeput. Zo is het ook met u, zonder liefde houdt het leven snel op te bestaan, degenereert, vernietigt zichzelf. Zonder vrede, zult ge angst hebben, eenzaam zijn, geen tijd hebben Mij te ontmoeten in uzelf. Want wanneer de angst wegvalt, zult ge Mij waarnemen, niet als een afgodsbeeld, maar diep in uzelf.

KEN UZELF…DAN ZULT GE DE ANDER KENNEN… Namens -en vanuit Mijzelf, heb Ik lang en lang geleden iemand aangesteld die thans als afgevaardigde in de Hof van Uraan functioneert. Gij (de cursisten) kent hem, de naam die Ik hem gaf: Ishwara, een naam, die past bij zijn opdracht. Velen kennen hem; maar hoe velen kennen hem echt, velen denken de ander te kennen, maar kent u de ander echt? Ken uzelf, dan zult ge de ander kennen. Vergeef uzelf voor al wat geweest is maar stel hoge eisen aan uzelf voor de toekomst.

Mijn vriend, Wappa van Pluto, heeft de weg geëffend die het mogelijk maakte met de Aarde en via de Aarde middels uw medium, met u in contact te komen. Luister niet naar Mijn woorden, want die blijven hangen in uw hersenen, maar luister naar wat u en Ik, samen, van ziel tot ziel, van bewustzijn tot bewustzijn aan elkaar mochten overdragen. IK, ARIADNE, UW GOD VAN DE AARDE, GROET U VOL DEVOTIE. IK GROET U VOL RESPECT WANNEER GE UZELF ZIJT, EN VANUIT UZELF, UZELF OVERSTIJGT.

Afsluiting door Meester Wappa: Wappa van Pluto groet u, in liefde en betekenisvol bewustzijn. Samen met u (cursisten) hebben vele zielen op astraal en een kleinere groep op kosmisch niveau, geluisterd naar de woorden, maar nog meer ingespeeld en ingevoeld op dat wat Ariadne, met u wilde delen. Ik zeg nadrukkelijk, met u wilde delen. Iets overdragen is volgens mathematische vormgeving informatie die bestaat, aan anderen overdragen. Dit was delen, iets delen van jezelf, iets delen met de nadruk op liefde, vrede, heb elkaar lief. Laat vrede en stabiliteit een belangrijk uitgangspunt zijn in uw onderhandelingen, in uw versmelten. Het versmelten in stoffelijke zaken en spiritualiteit. Ik ga u niet zeggen hoeveel voorwerk er nodig was gedurende uw hele college, om deze sessie voor te bereiden. Ik kan u wel zeggen dat hij geslaagd is zoals wij het van tevoren hadden vastgelegd. Ik kan u ook zeggen dat het contact dat Ariadne gemaakt heeft met de groep -en met u elk afzonderlijk, een contact is dat niet zomaar weer wordt losgemaakt. Zelfs als u zou vergeten, door dementie of anderszins, wie Ariadne is, dan nog blijft het verbond tussen ziel en ziel bestaan. Daardoor vormt u allen, hier aanwezig in dit college, misschien de bovenlaag van de spirituele mensheid op Aarde.

Ik, Wappa van Pluto, groet u namens mijzelf -en de Raad van Bestuur op Pluto.

Remon; We kunnen stellen dat het lezen van deze sessie een markante ervaring genoemd mag worden. Een ervaring, die u misschien slechts één keer in uw hele rad van wedergeboorte mag opdoen, voor u die dit leest, hier en nu! Besef wat dat betekent! Zij die dit nog niet aankunnen zullen dit veroordelen en niet willen geloven dat dit mogelijk is, een contact met God. Toch heeft het enkele keren plaatsgevonden! En dat is het verschil tussen ‘geloven’ en Zeker Weten! Velen op Aarde geloven zelfs niet dat er een God bestaat, wel, als dat zo zou zijn, dan bestonden zijzelf ook niet… want om dat te kunnen denken, is bezieling nodig, afkomstig van een stukje God. En u bepaalt wat u met die bezieling, dat geschenk, doet en dat is weer afhankelijk van het tempo en het aantal levens dat u nodig heeft in het rad van wedergeboorte.

Elke planeet in het Universum heeft een God, met daarnaast een Logos, een bezieling van die planeet. Beide krachten zijn even hoog. Op Aarde is dat God -en Moeder Aarde. “Zo Boven zo Beneden.” Daarnaast zijn er ook planeten die een “Raad van Bestuur” hebben met meerdere krachten die te vergelijken zijn met Goden. Er zijn dus zeer vele Goden, allen afkomstig en vaak de directe nazaten van de Schepper van het hele Universum, het AL; de Omnicreativiteit.

Ooit is mij wel eens door een kind van 11 jaar, tijdens mijn programma op de radio, de vraag gesteld hoe dat nu precies zat met Goden. Ik heb het hem op de volgende manier uitgelegd; “Kijk, zei ik, je mag onze God van de Aarde zien als de directeur van het ‘filiaal’ Aarde. Zo heeft elke planeet, zeg maar elk filiaal, ook een God. Daarboven bestaat de hoofddirecteur, de Omnicreativiteit, de oprichter, van het hele kosmische bedrijf genaamd; Universum BV.” Het kind was tevreden en begreep het. Misschien moet je daar een zuiver kind voor zijn. Dit is wat ik u in groot respect voor onze God Ariadne, maar eveneens in groot respect voor u allen als Zijn kinderen die dit lezen, wilde overdragen, of u in God gelooft, of niet. Hij gelooft wel in u!

Di Däk, amnahti Däk. (God Zij met U en geve U Zijn genade) in aller eeuwigheid. Amen.

In respect aan 1081

Met een kosmische groet; Remon –Reiziger in de Ruimte.