Remon -Reiziger in de Ruimte; Wijding & Instructie in de enige Godgeleerdheid. Vervolg van deel 9A.

-- IK, ITHAR VAN VENUS, GROET U IN LIEFDE --

Ik, Ithar van Venus, ik zeg u: stelt u zich nog éénmaal een krachtig, kort moment voor, dat ge Ariadne zijt, door mensen genoemd: de God van de Aarde. Geen beving van de Aarde ligt onder uw verantwoordelijkheid: die valt onder de Logos “Moeder Aarde.” Geen orkaan, dramatisch, maar altijd noodzakelijk om de mensheid te laten voortbestaan, wordt door u gevoed: daarin ligt de kracht en de erkenning van Meester Orcano. Elk heeft zijn eigen taak. Elk heeft, daaruit voortvloeiend, zijn eigen karmische opdracht.

Remon: Meester Orcano, is de Logos, de bezieling van de wind, stormen en orkanen. Is een (gedeeltelijke) kosmische kracht, die tevens het hoofd van de Deva-werkers is, hun God is. Deva-werkers, wezens uit een andere dimensie op Aarde, -en zelfs in de kosmos- zoals kabouters en elven en velen andere bestaansvormen. De belangrijkste taak van de wind is om negativiteit weg te waaien, te verspreiden over de Aarde. Je zou kunnen stellen; daar waar veel wind of storm is, is ook veel negativiteit door menselijk denken of handelen aanwezig. Het is niet verkeerd om ‘in de wind te gaan staan uitwaaien’ en u te laten schoonblazen indien u dat nodig acht, want ook spanningen –ook een vorm van negativiteit- worden dan afgevoerd! Vele mensen doen dit soms omdat hun gevoel dat ingeeft, zonder te weten waarom. Terug naar Meester Ithar van Venus.

SCHEPPING & STERVEN… Stelt u zich voor, dat Ariadne zichzelf afvraagt: “Wie ben Ik? Wat is Mijn karma, wat is Mijn opdracht? Een God te zijn?” De opdracht God te zijn is te scheppen, te vermenigvuldigen, tot fusies te komen, het licht te brengen en het licht te vermenigvuldigen. En niet om zich af te vragen: “Wat is er van Mijn Schepping geworden?” Daarop heeft God geen enkele invloed meer (gezien de eigen vrije karmische keuze). Veronderstel, dat God ingreep in Zijn Schepping; “En zie -en zie: Ik zag Mijn Schepping. De helft voert oorlog, de andere helft vecht met het lichaam, in ziekte, of in een andere vorm.” God zou Zijn schepping vernietigen vanuit Zijn stelling: de schepping heeft zichzelf achterhaald, de schepping is verhard. Een nieuwe, tastbare, vloeibare, esoterische, kosmisch bewuste schepping kan op grond van alle informatie op elk moment geboren worden. Maar dat betekent in de praktijk een vernietiging van het oude.

Vele bewustzijnsvormen op uw wereld zeggen: “Doodgaan is opnieuw geboren worden.” Als de mens niet in zijn schepping past, als de mens niet in zijn creativiteit, het naar buiten tredende, past: laat hem sterven. Dan is de vreugde van het sterven de voorbereiding van het opnieuw geboren worden. Realistisch, symbolisch? Vult u dat zelf in. Maar vult u dat in binnen de krachttermen van: stelt u zich voor, dat u God zou zijn. Niets zou vernietigd worden. Maar het nieuwe zal (opnieuw) geboren worden. De nieuwe vorm, de nieuwe mens, de nieuwe ziel, als de drager van het leven, naar Zijn Beeld en Zijn Gelijkenis.

Tussen de tijdsspanne van Lemuria en Atlantis waarin Ariadne, aan de Aarde werd toegevoegd en dit moment, heeft Ariadne één onnoemelijk grote ervaring opgedaan. Die ervaring is, dat Hij het Goddelijk Plan in Zichzelf heeft uitgewerkt, zielen geboren heeft laten worden. Tot groepen mensen, zoals u, (de cursisten) zielen geboren konden laten worden in de naam van het licht, in de naam van het kosmisch beginsel in evenwicht, tot fusies komend en van daaruit scheppend en creatief naar buiten tredend.

Remon: Meerdere keren zijn tijdens onze bijeenkomsten van astrale en kosmische sessies zielen geboren uit het collectief gebundelde bewustzijn van de aanwezige cursisten. Deze zielen hebben ook later tot ons gesproken: “Ik ben een stukje van u allen… U allen bent een stukje van mij…” Terug naar Meester Ithar.

Zie de mens. Dat, wat nu geboren wordt, krijgt een andere opdracht dan dat, wat in de na-Atlantische periode geboren werd. Dat, wat nu geboren wordt qua gedachte, heeft thans technologisch gezien een andere opdracht dan een miljoen jaren geleden. De functie van het leven is veranderd. De mensheid neemt geen genoegen meer met sterren en planeten op afstand. Men wil er naar toe, of wil zich openen voor een spectrum aan ervaringen, dat tot de Aarde komt.

DE VORM VAN HET LICHT… Tussen Atlantis en Egypte zijn -vanaf een bepaald moment- de contacten tussen de kosmos qua ruimteschepen en de Aarde qua fusies en copulaties, tot een handvol beperkt gebleven. De Aarde moest het zelf doen met God Ariadne als leider, als Bron van het Leven, als vorm van het licht. Pas in de Egyptische periode, ten tijde van de dynastieën der farao's, ontstonden wederom opnieuw intensieve kosmische contacten. Gedeeltelijk herhalingen van de Atlantische periode, gedeeltelijk omdat de Aarde als planeet en bewustzijn veranderd was. Zo ontstond een sterke invloed van Mars. De sterke invloed van mars, zorgde voor het bouwen van de piramides -naar het sterrenstelsel Geza-4- welke planeet de piramides daadwerkelijk gestalte gaf. Na een korte aanpassing werden nieuwe technologische ontwikkelingen, afkomstig van Mars, gemeld. (Remon; waarvan de geleerden nog steeds niets begrijpen van de kennis en bouwkunde die uit vervlogen tijden vandaan komen).

BEWUSTZIJN & BEWOGENHEID… De tijd ging voorbij. Er werd gekozen voor een andere vorm van bewustzijn: Christus Jezus. En over Ariadne spreken, zal God terug moeten brengen in de herinnering, de gedachten en het gevoel van mensen in bewogenheid op Aarde. Het was Zijn karma, Zijn opdracht. Maar ook dat deed niets anders dan dualiteit ontstaan: de christenvervolging. En het lijden van de mensheid in de naam van het christendom, werd groter dan groot, maar kende geen waarde in zich, omdat het niet hoefde. De (hoog technische) kracht van Mars ontwikkelde zich in bepaalde bouwwerken op Aarde (vele piramides over de hele wereld). Langzaam vergleed de tijd. Aan het begin van uw huidige tijdsbeeld, dat wat ge uw huidige eeuw noemt, dat wat bijna ten einde loopt, (deze sessie werd uitgesproken in 1995) ontstond een grote verandering in de Godskracht Ariadne ten opzichte van de Aarde. Ariadne vroeg, voor het eerst in de evolutie, om de vorm van Zijn Schepping te veranderen. Grote oorlogen ontstonden. Gij spreekt over een wederopbouw, die erna tot stand kwam. Maar het heeft geleid tot een groter ik-bewustzijn van de Aarde. De splitsing tussen God en de mensheid manifesteert zich in de splitsing tussen gevoel en emotie in elk individu. Emotie is het terugtrekken naar de Aarde: het gelukkig zijn zonder vorm en zonder verantwoordelijkheid en zonder bewustzijn bij een geboorte; het wenen bij de dood.

Daarin wordt erkenning gegeven, dat de tijdsspanne die een ziel op Aarde leeft, belangrijker zou zijn dan de tijdsspanne in het Goddelijk Plan. Immers: de geboorte impliceert vreugde, geluk en de toevoeging aan het geluk. De dood is het verlies, het wegglijden, het niet kunnen vasthouden. Maar is dat niet het menselijk denken? Want dezelfde gebeurtenissen gezien vanuit God, is een ziel geboren laten worden met als karma vele opdrachten op Aarde in te vullen. Dan is de geboorte weliswaar vreugdevol, maar vreugdevol in de terminologie van bewustzijn, van bewust handelen, van vrijheid van handeling en meningsuiting. Dan is sterven een nog groter geluk: een opdracht hebben ingevuld, de terugkeer, de triomftocht in het licht. Zolang de mens vasthoudt aan het leven, zal de mens vasthouden aan het stervensproces.

Vele bewuste zielen zijn de laatste tachtig jaar op uw wereld geïncarneerd met maar één doel: de ziel te hullen in warmte, de ziel te hullen in een vloeistof van geluk en kosmisch bewustzijn, de ziel zijn oude waarde terug te geven, fusies aan te gaan. En zonder dat mensen het beseften, ontstonden er andere vormen van relaties, ontstonden er andere vormen van fusies, een andere vorm van geestelijk bewustzijn, waarin geen verwijten, geen verplichtingen, maar slechts vrijheid van handelen in aanwezig waren. Wat overbleef was het individu. Vanuit dat individu gebeurden er dingen als oorzaak en gevolg.

ORKANEN & OZONLAAG… De temperatuur stijgt op Aarde. Men spreekt van het gat in de ozonlaag. Natuurlijk heeft dat een gevolg op de temperatuurstijging. Maar het grootste gevolg wordt door fusies en bewustzijnsvormen veroorzaakt. Men spreekt over het smelten van ijs, waardoor meer regen op uw wereld zal nederdalen, meer stormen en orkanen uw aardoppervlak zullen teisteren, het water in uw rivieren zal stijgen. Voor een gedeelte wordt ook dat veroorzaakt door het gat in de ozonlaag. Maar voor het grootste gedeelte wordt dat veroorzaakt door de fusies van zielen, waarin een koude ziel in warmte wordt opgenomen.

(Remon: ook het stijgen van het geestelijk bewustzijn op Aarde, veroorzaakt een groter gat in de ozonlaag! Dat heeft een functie en ligt in het karma van de mensheid opgeslagen Meester Ithar geeft dit aan in zijn bewoordingen: “fusies van zielen” enz.)

Zoals een koud lichaam alleen maar in leven kan blijven door lichaamstemperatuur, doordat mensen het koude lichaam tegen hun warme lichaam aandrukken. Al het andere, is techniek zonder bewustzijn. Al het andere is gelijk, als ge gelijk wilt hebben. Wanneer ge ziek wordt, hebt ge de keus: ‘ben ik in staat om het ziekteproces te keren’? Waarschijnlijk wel. Maar op grond van dezelfde informatie kunt ge stellen: ‘ik ben ziek geworden en heb daardoor blijk gegeven mijn energieën te moeten loslaten, niet te kunnen beheersen, in onevenwichtigheid met energieën om te gaan.’ Wendt u dan tot technologische informatie. Daarna kunt ge anders, opnieuw gaan bouwen en gaan werken. Sterf en durf opnieuw geboren te worden. Een andere mogelijkheid is er niet, anders dan u af te scheiden van de bron van het leven.

IN DE AFWIJZING LIGT GEEN GEVOEL… Uw God, God Ariadne, heeft net als u een functie. Daarbij is het uw Vader en uw Moeder, uw Broer en uw Zuster, uw Geliefde, maar ook uw Vijand. Want als ge uw gelijk wilt halen, kunt ge dat alleen, wanneer ge uzelf afwendt van God. Want God laat de evolutie stromen. Daarin zal blijken, wie gelijk heeft, waarin gelijk uiteindelijk ophoudt te bestaan, waarin die nieuwe situatie onontkoombaar is. Rond de periode, mijn vrienden, zusters en broeders op Aarde, waarin uw huidige eeuw verglijdt in de volgende eeuw, zullen er dingen veranderen op uw planeet Aarde. Gedeeltelijk onder invloed van planeten, die hun krachten en hun stralingen op de Aarde richten. Gedeeltelijk. Maar voornamelijk door mensen die vanuit hun bewustzijn de grote metamorfose durven aan te gaan. Zonder schaamte, zonder angst, zonder taboe, zonder programmatie. Want in de afwijzing ligt geen gevoel. In de vraag bemind te worden, in de vraag gevoeld te worden, ligt gevoel. In de vraag te willen bestaan ligt warmte. In de vraag: “Hoe zou ik mij voelen, wanneer ik God, zou zijn” ligt tenminste het ervaringsproces, een korte spanne tijds de verantwoordelijkheid, het gevoel, de ervaring van het Goddelijke aan uw bewustzijn te willen toevoegen.

STELT U ZICH VOOR DAT U GOD ZOU ZIJN… Stelt u zich voor, dat u God zou zijn en ge kijkt naar alle oorlogvoerenden op Aarde. “Kruisigt hem! Dood hem!” Ook dat zijn uw kinderen. Weet dan, dat dat, wat ge zijt, liefde is, licht is, maar, dat juist die liefde en dat licht door mensen gekeerd kan worden. Gekeerd in de terminologie van: ik bepaal het zelf, ik heb dat licht van die anderen niet nodig, ik hoef de aansluiting bij de groep niet. Het is mijn leven, het is mijn karma. Misschien, wanneer ik genoeg volgelingen krijg, kan ik een grotere God en een sterker licht ervaren. Want ik ‘voel’ (weliswaar zonder gevoel), dat dat mijn opdracht is, dat dat mijn gelijk is. Dat dat mijn tijdelijke, kortetermijnplanning betekenis kan geven, betekenis in wetten en rechtspraak. Maar hoe kunt ge oordelen, hoe kan een mens van de Aarde oordelen over oorlog of vrede? Hoe kan een mens van de Aarde oordelen over een taboe of over een angst, wanneer God niet oordeelt? Laat God u dan maar gaan? Laat God de schepping dan maar gaan? Stelt u zich voor, dat u God zou zijn. Zoudt ge de schepping laten gaan, omdat ge vindt, dat dat de schepping toekomt en dat ge hem niet of nauwelijks moet corrigeren?

ZIEL & ZALIGHEID… Ik, Ithar van Venus, zal proberen u binnen te voeren in de buikholte van God, zonder vraagstelling. Want elke vraagstelling; “Stelt u zich voor, dat u God zou zijn” kan ik alleen maar overdragen aan de programmatie van uw hersenen. Probeer een kort moment één te zijn met uzelf om dan vanuit uzelf één te zijn met God. God is alles wat ge met uw hersenen maar bedenken kunt. God is alles, meer dan ge ooit zult bevroeden. Dat stukje God, dat u zijt, de accu, (de ziel) die bepaalt of ge leeft of sterft vlak na de geboorte; dat stukje God, dat u zijt die accu, die het lichaam verlaat wanneer het lichaam in elkaar zakt, tot stof terugkeert zonder ziel. Die ziel, die gij zijt, maakt te weinig gebruik van de mogelijkheden die ge kent. Het lichaam zelf (als drager van de ziel) kan niets. Kan nauwelijks ademen zonder ziel. Kan niet lopen, kan niet spreken, kan niets zonder ziel, is zielloos en zal tot stof uiteenvallen. Het is de ziel, die naar de waarde van het leven zoekt. Het is de ziel, die gij zijt, die inhoud geeft aan uw leven. Daar moet zelfstandigheid zonder uw andere ik, uw kinderen, uw partner, uw ouders en vrienden, uw geestelijke vrienden, bovenaan staan. Anders hebt ge gefaald, Maar tegelijkertijd vanuit die verstandelijke zelfstandigheid zult ge tot een fusie moeten kunnen komen, waarin ge alles loslaat en uzelf overgeeft aan de ander met wie ge fuseert. Zonder taboe, zonder angst.

DE VADER DER VADEREN… DE MOEDER DER MOEDEREN… Dat alles bevindt zich in God, in uw God Ariadne. God, de Vader der Vaderen, de Moeder der Moederen. Vanuit uw Goddelijke baarmoeder ontstaat een altijddurende beweging, een altijddurende schepping. Vanuit uw Goddelijke baarmoeder ontstaat de behoefte, nieuwe zielen geboren te laten worden. En elke ziel, die geboren wordt, mijn vrienden, zusters en broeders op Aarde, is gelijk aan God. Al het andere daarna wordt door de mens zelf ingevuld: het niet te kunnen, de ander nodig te hebben. Zolang ge de andere nodig hebt, kunt ge geen fusie aangaan met de ander. Zolang ge uw partner nodig hebt, kunt ge uw liefde niet echt delen. Want ge zijt afhankelijk van de ander en zult niets laten stromen, uit angst de ander kwijt te raken.

MIJN KENNIS & MIJN KUNDE…HIJ IS… Er is maar één fusie en dat is de fusie van het licht. Dat is de fusie van gevoel. Dat is de fusie van uw God Ariadne. Hij is er. HIJ IS. Hij fuseert met al wat leeft. U bepaalt of u Hem wegdrukt. Dan trekt Hij zich terug en zegt: “Als je Mij nodig hebt, dan ben Ik er, altijd, onder alle omstandigheden. En als je Mij niets vraagt, dan zal Ik je met rust laten, in ruste laten, totdat je zelf tot schepping wilt komen. Ik heb in Mijn karma zielen geboren laten worden en dat wat Ik ben in al die zielen gedeponeerd. Dat wil Ik niet terugdraaien. Dat is Mijn kennis en Mijn kunde, Mijn gevoel en Mijn bewustzijn, zonder enkele emotie. Gij hebt uw karma. Zolang daar emoties in zitten, zullen die afleiden van het pad. Toch zult u uiteindelijk de behoefte hebben uzelf te vergeven. Wanneer ge uzelf vergeven hebt, kunt ge aan de volgende fase van het leven beginnen.” (Remon; emoties loslaten, is het moeilijkste dat er op Aarde is, het is typisch van de Aarde, kosmische krachten kennen geen emoties meer).

OOG IN OOG MET GOD, IS ONMOGELIJK… Stelt u zich voor, dat ge oog in oog zou kunnen staan met God Ariadne. Het licht zou uw ogen verschroeien. De geur van uw verbrand vlees zou te ruiken zijn. De energie zou die van atoomstraling overtreffen. Geen mens van de Aarde zal in staat zijn die grote kracht te ervaren. Want die grote kracht staat gelijk aan de energie, verdeeld over alle mensen op Aarde, alle dieren en planten op Aarde en heel de astrale wereld bij elkaar. Als een pure ervaring zult ge die ontvangen. Soms vertaald als licht, soms vertaald als liefde, soms vertaald als God. (Remon: dus ‘aanzitten aan de rechterhand van God, -en eten van gouden bordjes’- kunt u wel vergeten).

GOD ALS GOD… Maar durft ge uzelf over te geven? Durft ge uzelf over te geven aan de mijmering van de toekomst? Het beeld, dat zich opbouwt? God was aanwezig bij de geboorte van Lemuria en Atlantis. God was aanwezig bij de geboorte van elk tijdsbeeld, elke periode, elk ogenblik van uw leven. In God ligt sterker dan waar ook in het Universum (zeker met betrekking tot de Aarde) het verleden, het heden en de toekomst. Als God, uw God, is -en moet zijn volgens karmische wetten en vrije verbondenheid- zal God, de toekomst moeten kennen van elkeen op elk ogenblik. Zelfs die toekomst die door uzelf en niet door God bepaald wordt. Anders kan God God niet zijn. Anders kan Ariadne, Ariadne, niet zijn. Anders is het onmogelijk u te begeleiden. Zoals ge als ouder het doel moet kennen van uw tocht, terwijl ge het kind bij de hand neemt en zegt: “Kom, wandel met mij mee naar het doel.” Het kind kent het doel, maar weet niet hoe er te komen. Die informatie en die kennis ligt in u. Ge begeleidt het kind, niets meer en niets minder, zoals God u begeleidt, niets meer en niets minder; naar het doel.

Zoals de ouders soms zeggen: “Denk niet, denk niet, mijn vriend, dat ik iets in te brengen heb in het karma van mijn kind, in het handelen van mijn kind.” Zo zegt God Ariadne: “Denk niet mijn vriend, dat Ik iets in te brengen heb in de handelingen van Mijn kinderen.” Allen reageren volgens eigen vrije wilsbeschikking. Allen denken gelijk te zijn aan Mij. Allen denken het toekomstbeeld te aanschouwen en gaan zo ver, dat ze het dwangmatig opleggen aan anderen. Mijn vriend, kijk naar dat, wat Ik geschapen heb. Meer is niet mogelijk. Elke handeling, elke gedachte, elke verandering zal gebouwd moeten zijn. De eeuwigdurende ademhaling.

EEN REIS NAAR DE BUIKHOLTE VAN GOD… Ik, Ithar van Venus, vraag u: ‘Durft ge binnen te stappen in het licht, dat een miljard maal in het kwadraat sterker is dan het licht van de Zon? Durft ge binnen te stappen in dat, wat ogenschijnlijk in ruste is?’ Maar eenmaal in die rust binnengetreden, is actie en reactie een absoluut kosmisch handelen, is oorzaak en gevolg verantwoordelijkheid dragen over langere termijn, in een directe rechte lijn, vanuit het Mercuriaanse denken naar de bodem van uw geweten. (Remon; Mercurius is de planeet van het bewuste denken). In de buikholte van God ligt de Schepping. Al wat geschapen wordt, zal oorlog voeren. Al wat geschapen wordt, zal begeerte voelen. Al wat geschapen wordt, zal wenen. Al wat geschapen wordt, zal geluk kennen. Al wat Ik schep, maak Ik verslaafd aan Mij. Zo zal het terugkeren naar De Bron. De recycling van het leven zal het kwaad recyclen tot het goede. En Ariadne, zal gesterkt zijn.

GEBOORTE & GEBOORTERECHT… Ariadne, heeft geen vorm nodig, is vormloos. Ariadne, kent elke vorm, kan elke vorm aannemen en voelt in elke vorm geluk: een man, een vrouw, een kind, gezondheid en ziekte. In al, dat leeft en is en ademt is Ariadne, aanwezig. Ariadne, kent uw pijn, maar kan zich eveneens buiten de pijn plaatsen. Ariadne, kent uw gedachten en weegt ze af tegen de woorden die ge spreekt. Ariadne, wist dat ge komen zou en heeft zijn bewustzijn geopend. Elk van u, mijn vrienden op Aarde, kan binnentreden. Ik zeg niet ‘mag’: het is geen gave noch genade. HET IS EEN GEBOORTERECHT, TERUG TE KEREN NAAR DE PLAATS VAN UW GEBOORTE.

Remon; Iedereen komt als ziel in de hemel, daar in die sfeer, wat hij of zij zich heeft eigengemaakt aan geestelijke afstemming, in het rad van wedergeboorten, bij gelijkgestemden dus. Ook alle dieren, groot, klein of heel klein, (dan in een groepsziel) hebben gezamenlijk –in het collectief der dieren- een speciale plaats in de hemel en worden daar verzorgd door die intelligenties wiens werk dat is. Ook planten en bloemen – inclusief uw groenten… - en bomen, hebben een ziel die terugkeert naar de hemel of astrale wereld. In feite alles dat door God bezield is. Als u een bewust mens wil zijn of worden, dank dan eerst uw groenten voor het feit dat zij zich (karmisch!) beschikbaar stellen om u als voedsel te dienen, alvorens u de groenten gaat snijden en koken. Bloemen die uitgebloeid zijn in een vaas, hun geur en kleur aan u hebben afgestaan, leg deze dan eerst enige tijd op een plaats in uw tuin of op uw balkon, zodat hun ziel zich rustig kan terugtrekken! Dus nooit zo uit de vaas in de vuilnisbak! Op een humushoop in uw tuin, of plek op uw balkon, is uitstekend. Terug naar Meester Ithar van Venus.

En voel. Voel, hoe ge langzaam Goddelijk wordt. Voel, hoe ge ademt, alleen maar ademt door de navelstreng, die u met God verbindt. Een navelstreng vraagt niets, wil niets, is een navelstreng. Toch zijt ge afhankelijk van die navelstreng. Een navelstreng wil niet zijn, heeft slechts een tijdelijk karma en zal nooit meer zijn dan een navelstreng. Adem door die navelstreng. Daarin bevindt zich voor u het leven. Daarin bevindt zich voor u de bron van alles. Adem door die navelstreng. Voel, hoe ge rust op en in het vruchtwater. Alleen de gedachte aan een beweging is genoeg. Maar elke beweging kent oorzaak en gevolg. Laat u drijven, tijdloos. En voel, dat het vruchtwater van uw God Ariadne, uit pure, pure Venusiaanse energieën van Liefde en Kracht bestaat. De geur van lathyrus bedwelmt uw geest. Nadenken is overbodig. Wees tijdloos in de buikholte van God. Ervaar. Ervaar de buikholte van God. (Remon; God, is erg gesteld op lathyrusbloemen. Die zou ik zeker plaatsen op uw huisaltaar, indien u meditatief contact met Hem wil zoeken).

HET ‘ZIJN’ IS WAAR HET ZIJN MOET… Hoe kunt ge geluk vinden in de hemel? Hoe kunt ge gelukkig zijn in de hemel, in de buikholte van God, wanneer ge het hellevuur niet ervaren hebt? Ge zult altijd op zoek zijn naar meer. Hoe kunt ge vrede voelen, als ge de strijd niet gekend hebt? Of wilt ge tevreden zijn in rust en stabiliteit? Maar rust en stabiliteit kent geen schepping. Hoe kunt ge uzelf ooit vermenigvuldigen? De buikholte van God. Adem door de navelstreng. Drijf op dat, wat leven heet. En voel uzelf gewichtloos, zoals een ufonaut gewichtloos is op zijn reis door de ruimte. Slechts gewicht en massa hebben kracht nodig om los te komen van de Aarde. Gewichtloosheid, de erkenning van het Zijn, is waar het zijn moet. Het diepe gebed 'Onze Vader,' het emotionele gebed 'Wees Gegroet' en dan de geseling van het lichaam, de pijniging van het lichaam om de kruisiging te ervaren en de zonde van de wereld te scheiden van de mensheid. In één leven, in één dag, in één nacht, in één cyclus van bewustwordingsprocessen ontstaat alles. Eenzaamheid en de massa. Community en afzondering.

Gij zijt uw eigen God. Ge bent uw eigen Ariadne. Ge kunt niet anders zijn dan uw eigen God. Ge kunt niet anders zijn dan uw eigen Ariadne. Ge kunt niet anders dan uzelf beoordelen. De ander kent slechts uw woorden, kent slechts uw daden, maar zal nooit uw gedachten kennen. Alleen Ariadne, is in uw woorden, in uw daden en in uw denken aanwezig. Ge zijt uw eigen ademtocht door de navelstreng van het leven. Alles hield op te bestaan. Maar alles voltrok zich in het licht.

DOLEND IN DE DUISTERNIS… Ooit in het verleden voltrok vernieuwing zich in de duisternis. En ze vluchtten, met doeken voor hun ogen, dolend in de bescherming van de duisternis naar elkaar, waar zogenaamde heiligen, goeroes en anderen hun woord verkondigden. Slechts enkelen waren in staat in de laatste decennia de duisternis te verbreken, het woord te verkondigen in het licht, het in eigenbelang gemaakte mystieke te ontdoen van zijn walm en hebzucht. Wat zichtbaar overbleef was de Aarde, de mensheid, die van de alfa tot de omega niets anders deden dan zichzelf te spiegelen aan hun God; “mijn Heer en mijn God, waarom?” Totdat de mensheid begreep dat er geen waarom was, slechts een daarom. Omdat de mens in zijn karma dit zelf heeft vastgelegd, dit zelf heeft gekozen of buiten karmisch handelen om, dit zelf heeft veroorzaakt.

DOOR GOD BEPAALD… Ruimdenkendheid geeft ruimte, maar vraagt ook om ruimte. Kleindenkendheid heeft geen ruimte nodig, kent zichzelf en wil niet veranderen. Temidden van het leven, de vreugde om de geboorte, het lijden om de dood, blijft God Ariadne hetzelfde: HIJ IS. Zijn grote kosmische long, Zijn grote kosmische baarmoeder, waarin miljarden, miljarden zielen, die nog een vorm nodig hebben om zich in uit te drukken, een plaats kunnen innemen. Plaats in overvloed, ruimte meer dan genoeg. Volgens een Goddelijke Ordening, door God bepaald, willen niet allen tegelijkertijd terugkeren in God. Zo blijft er evenwicht, yin en yang, dag en nacht, gisteren en morgen. Gij zijt de spil in het midden. Gij bepaalt of gisteren naar de oppervlakte komt of morgen. Alles, wat zich bevindt in de buikholte van het leven, is gelijk aan elkaar. Anders heeft het geen recht van bestaan. Anders kent het geen passie en kosmische begeerte om te komen tot een nieuwe wereld. Als de wereld, die Aarde heet wil veranderen, moet veranderen, zal de mensheid dat moeten doen. Als dan God de mensheid moet voeden, zal de verandering in God plaatsvinden.

ITHAR VAN VENUS; MEDE NAMENS UW GOD ARIADNE, GROET IK U. De verbinding met u was sterk, de herinnering bepaalt ge zelf.

*

Remon; Ik verwijs u graag naar het binnenkort te verschijnen volgende deel van deze serie; “BEWUST & ZIJN” (10 A) “GIJ ZIJT UIT MIJ ONTSPROTEN…”

Waarin God Ariadne, persoonlijk tot ons zal spreken in een lange en onthullende sessie. God geeft ook in één volzin Zijn visie over het gedrag van de kerken en spreekt over “Zijn Stiefzoon” Christus Jezus, van Venus. Een meer dan uniek gebeuren voor de Aarde, in geen enkel boek (der boeken) te vinden, een onverschreven geschenk uit de hemel, God dank!

In respect aan 1081.

Met een kosmische groet; Remon –Reiziger in de Ruimte.